İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yalana bulaşan ruh değil nefstir. Ha şiirde kastettiğin ruh eğer kişilik ise o ayrı. O zaman doğru.Hiç bir hal ebedi değildir. Buna inanabilirsin. Yani hal insanda devamlı değişir. Bu zıttına olduğu gibi paralelinde gelişmeye büyümeye dogru da olur. Selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta