Zehir zemberek sabahlara kulaç atarken nereye gittiğini bildiğim maneviyatın sırtında dört nala boynumu kırarcasına baş kaldırıyorum.. kaybedileceklerin tükendiği anlar yaşanırken ardı sıra tüm zamanların en sivriltilmiş silahıyla damıtıyorum bilinci dibsiz kuyulara atılmış büyüleri bozarak hareketsizliğin hararetini bütün “ sus “ ları kaldırarak alıyorum.
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta