Zehir zemberek sabahlara kulaç atarken nereye gittiğini bildiğim maneviyatın sırtında dört nala boynumu kırarcasına baş kaldırıyorum.. kaybedileceklerin tükendiği anlar yaşanırken ardı sıra tüm zamanların en sivriltilmiş silahıyla damıtıyorum bilinci dibsiz kuyulara atılmış büyüleri bozarak hareketsizliğin hararetini bütün “ sus “ ları kaldırarak alıyorum.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta