22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Belim bükük
Nefesim sönük
Karizma buruşuk olsa bile
Gene de güzele kayar gözüm,
Kayar kaymasına da ne çare
Kırmızı gülden açmaz olmuş gönlüm
Delikanlı ruhumsa çaresiz kahırda,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta