Ruhumu kaplamış sevgi bırakmıyor dostlar
Kırk yıldır esir olmuş ayrılmıyor hiç onlar
Tanrı bu ocakta aldı birini yanına ama
Nafile dünyada yaşıyan yanıyor inanmazlar
Aşk bu kadar tutku yaratırmı acaba ne dersin,yaşayanlar
Yıllarca hikayelere,romanlara,hatta şiirlere konu olmuşlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta