bir aşkın açtığı yara
gün gelir kapanır belki
başka bir iklimden esen
ıslak bir rüzgârın dokunuşuyla
atılır eski giysiler üzerden
yıkanır ten ve ruh
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




dağınıktır her şey
çekmeceler raflar
en çok da kafa
çorak bir toprağın kokusudur üzerden yükselen
sis gibi sinmiştir dört bir tarafa
kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta