Aşkın mekanı dünya. Cengiz Aytmatov öyle diyor; bedensiz aşk olmaz, öyleyse dünya olmadan, hayat olmadan da aşk olamaz; yaşamın ve dünyanın önemi burada başlar işte;
Peki hangi aşk bu? Onu bilemem, o senin bileceğin husus; ilahi mi, beşeri mi, mecazi mi, gerçi, hepsi aynı kökten gelir ama. Değerlendirme ve seçim özgündür.
Dünyadaki bütün yaratılmışlar bu dünya içindir, nebatat, hayvanat, dağlar, denizler, güneş ve yıldızlar; insan dışında akla gelen her şey; bu dünya için yaratılmış, dünya ile var oldu, dünya bitince de bitip gideceklerdir. İnsan; insan hariç; insan dışındaki bütün canlı, cansız varlıklar gibi yok olup gitmiyor.
İşte tam burada inanılmaz, bir efkar, bir his huzmesi durup dururken sararda sarar insanı.
O halde bu insanın gideceği bir yer daha var; olmalı, boşlukta kalacak değil ya; yani tabir uygunsa; bir dünyası daha var insanın. Biz bunu hissiyatımızla anlarız; insan hiçbir zaman mutmain olamaz; bin yıl yaşasa, bin tane sevgilisi olsa; sonunda madem ki ölüm var, sıfıra sıfır elde var sıfır.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta