Aşkın tuzağında kayboldum ben bir zaman,
Gönlümü sardı, sarhoş etti bu aşkın şampanyası.
Bir seraptı dokunuşları, bir rüya gibi geçti an,
Kurtulmak mümkün mü bilinmez, bu aşkın hüsranından başka.
Gözlerin birer tuzak, kalbim ise esir düştü,
Dolan dolan içinde, kayboldum izini sürdüm.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta