Bir dokundun bana, dedin ki: “Bu aşk.”
Yandı içim.
Ne kibritle tutuşturulmuş bir ateşti bu
ne de tesadüfün kıvılcımı…
Bildiğin tutku işte!
Tenime değdiğin an
bedenimi sardı, köklerime indi.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta