Ucu yanmış bir mektup,
siyah beyaz fotoğrafta kaybolmuş geçmiş gibi,
tamamlanmamış bir şiirin mısraları gibi
bazen istemeden de olsa bir yerlerde biter aşklar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Duyguların resmi yapılmaz derler ama şairimiz duygularını çok güzel resmetmiş.
Tebrikler.
Aşkın 'tek kişilik' olduğunu kabullenmiş ve öyle sevmiş.
Merakım şu ki; sevdiği bundan haberdarmıymıs!?
Bayanların sevgisi bir başka oluyormuş demek.
Şairlerin çoğu erkek olunca, aşık olanların da çoğu erkektir, ve en güzel aşkları erkekler yaşarmış sanırdım.
Galiba bayanlar daha az yazdığı için o zehaba kapılmışım.
Meğer bayanlar yazdı mı, neler yazarmış.
Tekrar tebrikler.
Bu sevginin her iki dünyada güzel meyveler vermesini dilerim.
Sevgi ufkumuzu aydınlatan bu tesbit ve değerlendirmeleri ve şiir gibi yazıya dökülerek resim olmuş duyguları bize lutfeden şairimize teşekkürlerimi bildiririm.
yurek usta olunca bır baska yazıyor kalem kah kan damlıyor şiirden kah ibretı alem oluyor tıpkı bu şiirde oldugu gıbı saygılarımla
Çok güzel,akıcı,tebrikler.
Aysen Erarslan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta