Bu dünyayı sevmek sigara kullanmaya benzer. Allah aşkını bulduğunuzda bu dünyayı sevmeyi bırakırsınız. Akabinde maddecilik hastalığından kurtulup, maneviyata kavuşursunuz...Maneviyatı tadan maddeden tat alamamaya başlar ve insan maneviyatla doyduğunda maddeciliği bırakır. Dünyada hiçbir şeyde yoktur maneviyattaki tat. Bu tada aşkla ulaşılır...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta