Efsunlanmış susuyor, söz erbâbının pîri
Kar değil, gökyüzünden yağan aşkın şiiri
Kışta bir dişilik var: kanı şenlendiren fen
Ak-duvak çağrışımlı hisleri saran kefen
Saydam, yoğun, görkemli: mücerret bir derinlik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Merhaba bu güzel şiiriniz için sizi tebrik ederim.
Bu güzel şiirinizi, wwww.ultrailan.com sitesinin şiir bölümündede görmek isteriz.Başarılarınızın artarak devamını diler ,saygılarımı sunarım.
Dr İbrahim Necati Günay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta