Aşkın Sesiz Çığlığı Şiiri - Hamit Atay

Aşkın Sessiz Çığlığı

Geceler boyu içimde yankılanır,
Adını fısıldayan bir rüzgâr gibi.
Sessizim, ama kalbim haykırıyor,
Bu aşkın sessiz çığlığıyla.

Ne kelimeler anlatabilir seni,
Ne de satırlar taşır yükünü.
Bir bakışın yeterdi zamanında,
Şimdi yokluğun yıkar ömrümü.

Sustuğum her an aslında bağırırım,
Yüreğimde kırık dökük hecelerle.
Kimse bilmez, kimse duymaz beni,
Aşkın sessiz çığlığı gizlidir bende.

Ellerim boşlukta seni arar,
Gözlerim gökyüzünde izini sürer.
Karanlık gecelerde yıldızlara sorarım,
“Onu gören var mı, kalbine giren?”

Sana söyleyemediklerim, içimde dağ,
Birikti, büyüdü, suskunlukta çoğaldı.
Konuşsam yıkılırdı bütün dengeler,
Sustum, sustukça yüreğim kanadı.

Belki sen hiç duymayacaksın beni,
Belki de hiç bilmeyeceksin sevgimi.
Ama ben içimde hep yaşayacağım,
Aşkın sessiz çığlığını ömrümce.

Ve bir gün toprağa düştüğümde bile,
Ruhum yankılanacak boşluklarda.
Kimse duymasa da, bil ki sen duyacaksın,
Kalbimin son nefesinde bile sana çığlık var.
Hamit Atay