mevsimsiz açan bir çiçektin
dalından koparılmayı bekleyen
emanet duruyordun zamanın koynunda
harcın topraktı senin
suya hasretliğin bu yüzden
akıt gözyaşlarını kendin adına
çek setlerini dudağına
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




alkolik olma tehlikesine saygi da ayni orandaysa, askin sarabi olmali düsüncesini cok hos buldugumu söyleyecegim.. yunan tanricalarindan apolloyla dionisosun heykeltrascilik ve sarapli müzügine sarap eslik edince ancak evrenin anasi dogmusmus...(Nietsche´de bu tanricalari cok önemle islemis...) aklima gelince bu efsane...askin sarabi güzel bir düsünce oluyor...
tebrikler. sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta