mevsimsiz açan bir çiçektin
dalından koparılmayı bekleyen
emanet duruyordun zamanın koynunda
harcın topraktı senin
suya hasretliğin bu yüzden
akıt gözyaşlarını kendin adına
çek setlerini dudağına
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




alkolik olma tehlikesine saygi da ayni orandaysa, askin sarabi olmali düsüncesini cok hos buldugumu söyleyecegim.. yunan tanricalarindan apolloyla dionisosun heykeltrascilik ve sarapli müzügine sarap eslik edince ancak evrenin anasi dogmusmus...(Nietsche´de bu tanricalari cok önemle islemis...) aklima gelince bu efsane...askin sarabi güzel bir düsünce oluyor...
tebrikler. sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta