Ey aşk!
Sen ki beni tahtımdan indirdin,
bir bakışınla cennet bahçelerine soktun.
Kalbim, senin ellerinde bir tutsaktır
ve ben, bu esareti hiçbir şeyle değişmem.
Gece karanlığında adını fısıldasam,
yıldızlar titrer, ay kulak kesilir.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta