Yarım yamalak yaşarken hayatı,
Kolsuz kanatsız uçmaya çalışır
Yoklukla yoksullukla mutlu olunur mu diyenlere
Cevabını ''Evet! '' diye verirdik bir çırpıda.
Ne forstu öyle bizimki...!
Elaleme karşı, gözgöze nefes almak...
Acı acıya su sancıya der gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta