Mecnun aşkı bedevi bir kadının heybesine bırakmış,
Önce Hamidiye çarşısının tezgahlarında pazara çıkmış aşk,
Hicaz yolunda bir vagona atılmış sonra,
Medineli bir tüccarın kervanına satılmışta,
Oradan Cemerat’ a götürülüp taşlanmış…
Yıllar sonra hafif esmer bir kadın
Tutmuş aşkın ellerinden Cemerat’ tan çıkarmış
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta