Ruhumun derininde yanıyor bir ateş, sönmüyor
Beni içimden yakararak yavaşça kül ediyor
Bu ateşin yakıtı sevgi, ne olursa olsun bitmemeli
Aşkımın bu kaynağı öylece yitip gitmemeli
Sönerse bu ateş eğer, ne ben kalırım ne sen
Sevgimi kül edersin öylece dönüp gidersen
Sen gidince kapanır gönlüm, kararır kalbim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta