Dikeni gül eyleyen aşkın kutsiyetidir,
Bülbül olman imkânsız! .bu sırrı soracaksan.
Yüreğin kanıyorsa sevdanın diyetidir;
Çilesiz aşk olur mu Leyla’ya varacaksan.
Dolu dedikleri ne,ne var gül şarabında,
Buna bade diyorlar harabat adabında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




muhteşem bir sevda şiiri...tam puanla ekliyorum...emeğinize yüreğinize sağlık...kaleminiz hiç susmasın hep yazsın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta