İsterse o bakışlarıyla öldürüp, büklüm büklüm süründürebilirdi
Dudaklarıyla hayat verebilir ya da kalbimi durdurabilirdi
Güldüğünde yüzü, güneşli bir bahar sabahıydı
Şayet sıkılmışsa canı, sararmış yaprakları gibiydi hazanın
Zekasında gizlenmişti evrenin sonsuzluğu
Endamı yıldızlara giden yol
Kokusu aşkın ihtiraslı gülü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta