Bir rüzgâr geçti kalbimden, sessizce.
Adını fısıldadı zamanı durdurur gibi.
Bir gül açtı sonra, ellerim titrerken;
Belki aşk dedikleri,
Buydu
Bir ihtimalin izi.
Gözlerinde bir bahar gördüm solmayan,
Gecenin içinde parlayan tek ışık gibi.
Her yaradan sızarken eski bir hüzün,
Senin sesin dokundu
“Geçer” der gibi.
Ve ben öğrendim:
Aşk, kaybolmak değil
Kendini bulmaktır.
Umutsa
Karanlığın içinden yürüyüp,
Işığa inanmaya
devam etmektir.
Kayıt Tarihi : 5.11.2025 05:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bir aşkın bitişiyle sessizliğe gömülmüş bir yüreğin satırları bunlar… Ne tam unutabilen ne de tamamen hatırlayabilen bir kalbin kıyısında yazıldı. Rüzgâr, eski bir ismi fısıldarken; umut hâlâ ince bir çizgi gibi, kırık kalbin derinlerinde titriyordu. Belki artık dönmeyecekti o, ama bekleyişin içinde bile bir güzellik vardı: Çünkü bazı ayrılıklar bile, sevdanın bittiğini değil, ne kadar derin yaşandığını anlatır. ☀️🕊️ MUHAMMED NURİ DERDİYOK ✍🏻
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!