Aşkın Kılıcını Boynuma Sürme

AŞKIN KILICINI BOYNUMA SÜRME

​Aşkın kılıcını boynuma sürme,
Son darbeyi kaldırmaz yaralı sine.
Gönlüm zaten düşmüş bin dert çölüne,
Bir de seninle kavrulmasın bu can.

​Geceler dilsiz, gözlerimde hüzün,
Adını anınca titriyor bu kalbim.
Sevdan yangın, içim tutuşmuş kor,
Sensiz geçen her an, ömürden zormuş.

​Dikenli yollarda yürüdüm sana doğru,
Her adımda yitti içimdeki duygu.
Yaralı yaralı umutla beklerken seni,
Kışın ortasında açılmış mezar gibiyim.

​Çöl fırtınasıydı, o andaki nefesim,
Bir vurdu, öyle geçti ki, sildi beni.
Gözlerin şimdi bana uzak bir diyar,
Her bakışın gölümdeki suretini siler.

​Yar deyip de düştüm en karanlık kuyuna,
Yarımca gönlüm kaldı sessiz bir sedada.
Gözümde yaş değil, içimde kor ateş,
Adın bile şimdi ağır, mühür sinemde.

​Şimdi ne sen varsın, ne de ben ayaktayım,
Defterdeki hatıra gibi tozlu unutulmuş.
Oysa aşkıma kefen biçtim usulca,
Sensizliğe şimdi "kaderim" der gibiyim.

​Kaderimmiş deyip gömdüğüm aşkı,
Ne bir feryat kaldı ne de bir yakarış.
Boş kalan yerinde büyüttüğüm yası,
Seninle biten bu ömrün adıdır Yalnızlık...
​
MADU BELLAA...
07.01.2026