Gözlerinin derinliklerinde kaybolan bir okyanus gibi,
Her dalgasında ruhumun derin köşelerine dokunan bir sessizlik var,
Sonsuz bir gökyüzü kadar geniş, ama bir o kadar da dar,
Çünkü seninle her anın içinde zaman bile duruyor,
Ve ben o anı yaşarken, dünyamı sadece seninle yeniden kuruyorum,
Birlikte var olduğumuz her an, aradığımız huzuru birbirimizin içinde buluyoruz,
Ve kalbim her geçen saniye, sana ait bir ritimle atıyor.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta