Aşkın Kanunu Yazsam Yeniden

AŞKIN KANUNUNU YAZSAM YENİDEN

Aşkın kanununu yazsam yeniden,
Birinci madde: “Yalan yasaktır.”
İkinci madde: “Giden dönmesin,”
Çünkü dönen, eski kalmaz artık.

Üçüncü madde: “Kalp, oyun sahası değildir,”
Ne kazananı olur, ne kaybedeni,
Bir taraf yanar hep,
Diğeri sadece susar sessizce.

Aşkı kim yazdıysa, eksik yazmış belli,
Ayrılığı unutmuş, ihaneti görmemiş,
Kalbin ağırlığını ölçmemiş kimse,
Bir sözle kaç ömür yıkılır, bilmemiş.

Ben yeniden yazardım o kanunu,
Yaralı kalplere dokunmadan önce düşün derdim,
Sevdiğini ağlatan, aşkı hak etmez,
Bir gülüş uğruna, kimse yanmamalı derdim.

“Sev” derdim, ama menfaatle değil,
“Git” derdim, eğer içinde sevda kalmadıysa,
“Kal” derdim, ama korkakça değil,
Cesurca, yüreğinle, sonuna kadar...

Belki de yasaklardım sahte “özürleri”,
Çünkü bazı yaralar “pardon”la geçmez,
Ve unutmamak da suç olmazdı,
Bazı acılar, yaşadığını hatırlatır insana.

Aşkın kanununu yazsam yeniden,
Sessizliği de suç sayardım bazen,
Çünkü sevmek, bazen bir kelimeyle kurtulur,
Bazen de bir suskunlukla ölür içten.

Kalbimin adaletinde herkes eşit,
Ne güzelliğe ceza var, ne çirkinliğe af,
Sadece dürüstlüğe ödül,
Ve ihanete ömür boyu uzak kalmak var.

Aşkın kanununu yazsam yeniden,
Belki de seni çıkarırdım baştan,
Çünkü sen, o kanunu en çok çiğneyen,
Ama hâlâ en çok sevilen yandansın...

Hamit Atay