Gün geçer vakit demlenir vuslatla
Gönülden gönüle giden hicret kervanları vardır
Susuz kalmış bitap düşmüş bu sevdada
Senden mahrum bir tane ben vardır
Susarım, dinlerim yokluğunda esen rüzgarları
Her ne kadar gitsen peşimde senden kalan kokun vardır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta