Aşkın İzini Sürmek Şiiri - Mesut Yüksel

Gizli bir takiple düştüm ardına;
Sustu şehir, yalnızca kalbinin ritmi kaldı.

Zamanın teninden sızan o tekinsiz kokun,
Geçtiğin sokaklarda en somut kanıttı.

Bakışların;
Karanlığı yırtan keskin bir mercek,
Gözbebeklerimde infaz edilen
Bir gece serinliği.

Adımların, toprağa düşen ağır birer itiraf;
Her ayak izinden
Bir aşk delili devşiriyorum.

Bu, bir yüreği yangına azmettirme suçu;
Faili meçhul akşamların
Boynunda asılı duran…

Deliller toplandı ruhumun mahzeninde,
Kabardı usulca
O sevda denilen ağır dosya.

Ve Yüce Yargıç,
Kaderin kürsüsünden seslendi:

“Cezan büyüktür;
Bir ömrü ateşe verdin.”

Bu hükmün infazı
Sığmaz yeryüzü yasalarına.

Ancak “Gönüller Jürisi” huzurunda,
Beyaz bir kâğıda düşecek
Tek bir ıslak imza
Mühürleyebilir bu ebedi firarı.

O gün, o tozlu mahkemede
Bir dedektif öldü;
Sorgular bitti,
Şüpheler toprağa verildi.

Derinlerden bir el uzandı:
Bir hayat arkadaşı…

Şimdi bu hikâye,
Ebediyetin kayıtlarında
Suçüstü yakalanmış
En masum mucize.