Öyle bir şeyki bu, kızıl sabahın köründe,
Boğazına akıyor, karışıyor aşkım.
Tavan yapıyor toz pembe bulutlarına kadar,
Yenemediğim, gururum ve kararım.
Birden aşkımı akıttığım suların dibine iniyorum,
Zihnimde canlanıyor, boğazımdan geçmiyor,
İnatla pişmanlıklarım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta