Büyülü gözlerde sevdaya yelken açtım,
Dest-inde her lâhza ab-ı kevserden içtim,
Eyyam-ı hazanmış ne gam gönlüme,
Her gülüşte ayrı gülzardan geçtim,
Olmadı böyle bir zevki hazza uyandığım,
Nicedir bu faniyi cennet sandığım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta