gömülmüşken boğazıma kadar kuşku topraklarına
kaybolduğum yollarda han gibi geldin
ısırgan otuydu mendilim gözlerim kan çanağı
ışıksız ülkeme tan gibi geldin
saçlarından yıldızları salıp önüme
karanlık denizimin feneri oldun
boynuma takmışken yalnızlık urganını
ölümcül vakitlerime can gibi geldin
elim sana erer artık dilim seni söyler
ikramındır ne varsa sızlatan yüreğimi
aşkın imtihandır ayrılığın intihar
vurmayan yüreğime kan gibi geldin
Kayıt Tarihi : 23.12.2003 13:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

sevgıyle kalın daıma,
TÜM YORUMLAR (1)