vefa neydi diye soruyorlardı ya bide birbirlerine,
ağlıyordu yer-gök,
sözler kifayetsizdi kalmıştı artık...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta