Bu akşam, yıllar yılı diz dize oturduğumuz pencerenin önünde yalnız oturuyorum. Arkamdan şöminede yanan aşkımızın sesi geliyor. Ama ben yine de hep seninle doluyum…
Dışarıda ilkbahar yağmurunun serinliği, odamda ise yanan aşkımızın sıcaklığı var.
Elimde senden kalan son resim, gözlerimdeyse bir damla gözyaşı var.
Yere düşen her yağmur damlasında
Hep seni arıyorum,
Odama giren yağmurun ıslak kokusunda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta