Hasretin ayak izlerinde hep yürüdün.
Kum fırtınalarından sabırla süründün.
Çölde vaha ile aşkın hayalini gördün.
Görmeden soldun Veysel Karani gibi.
Aşıklar hamalı oldun yanan gönülde.
Ağladın,Ferhat'ın dağları deldiğinde.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta