Çölün sonsuz, ürkütücü gecesinde, gecenin ıssız yürüyüşünü dile getiren zamanım
Ne gece benim, ne çöl benim
bir şafak yolculuğunun tamamlanmamış dinginliğinde sözlerim
suyun saydam çağlayışında, hışırdayan bir ağaçın sesi karıştığında birbirine
gözlerim kirpiklerimin üstüne düşer
acının incecik yolunda, kalın çuluma mutluluklar iğnelerim
kabuklarımdaki yaralardan sızan kan izlerine bakma
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta