Efsaneler toprağında ay güneşle dertleşirken,
Acıtan ne varsa uğurladım kalbimden.
Askın kışındaydım,
Bahara girmişken dağlar...
Bir halkın kendini sindirmesine gizlemiştim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir şiir şairin yüreğine sağlık... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta