Öyleyse kuruluğu ateşe verme zamanı geldi.
Aşkı ateş olarak tanımlayan ben;
Isınmak için biriktirdiğimiz anıların birer odun olduğunu söylemiştim zaten…
Aşkı ısınmak adı altında,
Sokularak bana tanımladığın her dokunduğum an dilimlerinde;
Biriktirdiğim kuru anılar ile yeniden
bu ateşi yakmak üzere görevliyim sanki...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta