Beden çürür toprakta, ruh ölür mü?
Gafil kalmışlar, bunu hiç bilir mi?
Elden giden fırsat acep gelir mi?
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Âşıklar maşuku bulduğu günde,
Vuslata ermektir görüldüğünde.
Öğüt almak nafile, yâr geldiğinde,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Bir şiddetli ateş mihman oldu bana,
Adını sayıklarım hep yana yana.
Rabbim sıhhat versin inşallah cana,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Sönmez bu ateş, yâr gelmeyince,
Dünya gözüyle hem görmeyince.
Şu hakikat sırrına akıl ermeyince,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Dağlarda, taşlarda aramak nedir?
Her nerede isen söyle, yerini bildir.
Seni görüp sevmeyen vallahi delidir,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Uzaklar yakın, yakınlar uzak derler,
Ne hoştur Allah adamı olan yiğitler.
Ölü kalplere dokunan o pamuk eller,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Perdeleri aradan kaldırmak lâzım,
Temaşa eylesem de geçmez ki sızım.
Karanlık geceme doğan yıldızım,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Benlik davasında kaybedersin,
Her şey fânî imiş, ölüm var kesin.
Bir anlık cemalin ömre bedelsin,
Aşkın gözyaşları akar içimde hep.
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 00:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!