Aşkın gözlerinden mi alnından mı öpuyorduk?
Vuslat 'a gecikmiş sözlerinden mi yoksa?
Söylesene ey aşk! !
Sana çıkan yollara, elimizle mi sözümüzle mi kilit vuruyorduk...
Hem bunca kanayan yüreğin vebali boynunda iken kanlı aşk...
Seni dâr ağacın da mı yoksa gönül sehbasından mı sallandırıyorduk...
Matem tutmak yok ardından en fazla sararır tendeki yapraklarım...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta