İki yakası bir araya gelmedi bu aşkın ki,
İki dünyada iki elim yakasında ayrılığın.
Sessiz sedasız ölmek vaktiydi,
Yaşamaktansa bağıra çağıra.
Gitmekten geçiyordu kavuşmanın yolu.
Yolu kesilmişti kara maskeli geçkalışlarla,
Yusuf yüzlü mutluluğun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta