Yüreğimin ıssız köşelerinde senden kalan,
solmuş bir gül yaprağıydı,
kaderine razı...
bilmem ki;
niye böyle olur,
niçin hep yarım kalır.
sebebini bilemeden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ilham perilerinize sağlık hocam=)
gençken yazılmış galiba:)))
Çok şirin bir şiir kutluyorum hem herkes için geçerli herkes bir şeyler ödemiştir.Zaten aşk diyince de tek bir sevgili gelmezki akla.Bana göre aşk sevginin yoğun şekli,ve böylesine çıkarsız kendini hiçleyerek, sevmenin faturaları,dediğiniz gibi hem de cezalarıyla ödeniyor .Gerçekten çok beğendim teşekkürler selamlar.
hep ödedik zaten, dünya durdukçada hep ödeyeceğiz.. saygılar Gülay MORGÜL
Çok güzel bir şiir..
Yüreğinize sağlık. Kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta