Cok yorgun siir yazilmaz.
Ve cok yorgun yogunluguda, dardir duygunun.
Ama icimizde, kirletilmemis beyazliklarda akiyor iste birseyler.
Öyle diyelim.
Akiyor ve alip götürüyor, beni yine hic bilinmeyen duragina askin.
Hani o gecmiste, bizi bizden alan ve götüren, belkide su an bizim icin cokda olagan ve yapay olan asklara ve sevgililerine.
Hani o dilimizden düsürmedigimiz sözlere, acemi sevislere, yeniden yaratildigimizi ve yasamdan müthis bir zevk aldigimizi sandigimiz, günlere, saatlere.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta