Aşkın Dergahı Şiiri - Cafer Geldi

Bektaşi'nin sofrasına oturanlar aç kalkmaz
dergâh aşkın dergâhı güller çiçekleri solmaz
Hain atsın çamurları vallahi izi kalmaz
insan Allah'ın kuludur kula hiç kulluk olmaz

aşık olan erenlerin dünya malı nesine
Ali adı yakışır sözüne hem nefesine
kapılır mı can dostum dünyalık hevesine
canım fedadır benim Hasan ımla Hüseyin e

Şahım yolu gösterir menzilimiz hep bellidir
ocağımız uludur piri Bektaşi velidir
aşkın ismin sorarsan Hasan Hüseyin alidir
serim koydum uğruna adımız meczup delidir

darın ipi boynumda sırrı hakikat yolunda
zalime baş kaldırdım kızıl mendilim kolumda
ben susamam erenler ölüm olsa da sonunda
ehli beytin emaneti dururken omzumda

şimdi birlik zamanı Zülfikar gölgesinde
Bektaşilik ulu bir yol ötenin de ötesinde
Muhammed le Ali nin hem içinde sinesinde
birlikte cem olalım ehli beytin bahçesinde

Cemimizde tüm dualar arşı alaya savrulsun
yansın cemde tüm bedenler kerbelada kavrulsun
adam olan eğilmez elif misali dik dursun
dünyada hem de cennette cemi canlar bir olsun

Cafer GELDİ