Aşkın Cüzü Şiiri - Gökçe Zafer Özaki Ûftade

Sev dediler, sevdik.
Gül dediler, güldük.
Gir dediler girdik
Ama kimse söylemedi
Aşk bazen dağılır insanın içine,
Sessizce, ağır ağır.
Bir bakmışsın bekleyiş olmuş,
Bir bakmışsın susuş.
Bir bakmışsın geceyle konuşur hâle gelmişsin.
Ve kalbin,
Adını koyamadığın bir sızıya dönmüş.
Bazen aşkın neticesi
Kavuşmak değildir.
Bazen bir engebeye çıkar yol,
Bazen yalnızlığa.
Ama bu, aşksızlıktan değil;
Aşkın derinliğindendir.
Çünkü aşk sadece gülmek değildir,
Birlikte yaşamak da değildir yalnız.
Aşk bazen sabırdır,
Bazen ayrı düşmek
Bazen içinde taşıyıp
Kimseye anlatamamaktır.
Ve insan der ki:
“Ben bunu istemedim.”
Ama kalbi bilir;
Bu da aşktandır,
Bu da onun bir cüzüdür.
Nasıl ki ateş yakarsa,
Nasıl ki yağmur ıslatırsa,
Aşk da bazen eksiltir gibi yapar,
Ama aslında derinleştirir.

Çünkü aşk sadece mutlu son değildir;
Bazen yarım kalmak da
Aşkın kaderindendir.
Ve senin yaşadığın her şey,
Ne eksik, ne yanlış—
Sadece aşkın başka bir yüzü ki
Bu da aşktandır. 🌙