Yanmış bir aşkın küllerinden doğdum ben,
Yanarsın gül goncası ırak dur benden…
Özüm küldür ateş yakmaz artık beni.
Doğum sancımdır en harlı aşk ateşi
Bir aşkın çocuğuyum buruk ve mahzun,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta