Aşkın Çilesi Belirsizlik

Kalbim iki korku arasında dondu kaldı,
Bir arafta, ne yerde ne gökte.
Açılsam, reddedilme korkusu,
Açılmasam, yok olma endişesi.

Ey Nihal! Bu hal nedir böyle?
Mesaj yazılmaz, lakin beklenir.
Yaklaşılmaz, ama uzaklaşılmaz.
Gönül hazır, irade felç.

Ne yas tutulur bu diyarda,
Ne sevinç yaşanır.
Bir duygusal askıda kalma hali,
Bir metafizik sarkaç.

Aşkın eşiğinde titreşen zerre,
Mistik bir pusula gibi döner durur.
İçimdeki erotik fırtına,
Zarif bir tutkuya dönüşemeden
Şiir olup dilime dolanır.

Her nefeste seni çağıran bir gizem,
Her bakışta kaybolan bir iz.
Bu belirsizlik ateşinde yanarken,
Küllerimden doğacak mı sabah?

Ey aşkın tezahürü, ey Nihal!
Seninle aramdaki bu sessiz diyalog,
Kainatın tüm sırlarını fısıldıyor.
Yakınlık uzak, uzaklık yakın,
Bu paradoks içinde eriyorum.

Bedenim bir harabe, ruhum bir şehrayin,
Senin varlığınla var, yokluğunla yok.
Bu askıda kalma hali belki de
En deruni kavuşmanın ta kendisi.

Belirsizlik dediğin,
İki deniz arası dar geçit.
Ya boğulacağım dalgalarda,
Ya da sana ulaşacağım kıyıda.

Ey Nihal! Bu sır perdesi ne zaman kalkacak?
Bekleyişin metafiziği,
Zamanı dondurdu burada.
Her an, bir ebediyet,
Her sessizlik, bir çığlık.

Bu arafta kalsam da,
Senin adın bir zikir gibi
Dudaklarımda donmuş beklentiyi
Eritecek bir sıcaklık taşıyor.