Aşkın Çıkmaz Sokağında Şiiri - Erdin Şal ...

Kaybolmuştum...
Susmuştum...
Terk edilmiştim,
Aldatılmıştım.

Ben bu kalbi çok yormuştum...
Artık suskundum.

Boşluğa uzanan ellerimden
Tutmayan yanım yoktu.
Kalbimi mühürledim
Sevdaya çıkan her yola.
Ve o mührün üstüne
Bir mühür daha vurdum…

Sevilmenin güzelliğini bilmeyen,
Anlamadan yar olan da
Kaybolur aşkın çıkmazlarında.

Seven, kaybetmez.
Kaybolsa da
Sevdaya mühürlü kalbin yalnızlığında…

Çaresizliğin kol gezdiği hayat,
Sürprizlerle dolu.
Acımasız,
Ve ne yazık ki gerçek...

Terk etmek…
Terk edilmek…
Kabullenmek…
Zamanda çözülmese de yaşanır.

Sevdaya mühürlenen kalple
Onu açan anahtar
Yine hayatın bilinmez yollarında gizlidir.

Sevmek…
Ne güzel bir duygudur.
Kimileri hiç anlayamaz.

Terk edilmek de vardır,
Terk etmek de.
Anlatılamasa da...
İhanet de vardır,
En yakınındayken en uzağa düşmek de…
Uzaklardayken
Sol yanında taşımak da…

Ve sadece sevmek
Zordur belki…
Ama adı yine sevmektir.

Şimdi canım yanıyor.
Bilmedim…
Bilemedim…
Gönül,
Sana söz geçmeyeceğini…

Ey gönül!
Mühür vurduğumda
Sevdaya çıkan yolları kapattığımı sandım.
Ama canın yandığında
Sessizce ağladığında
Yaranı sen sardığında
Ben...
Kendimi unuttum
Sevdanın çıkmaz yollarında.

Sevilmenin değerini bilmeyen kaybeder,
Anlaşılmasa da...

Sevgi olmazsa olmaz.
Sevmek,
Hayatın anlamıdır.
Terk edilir, terk edersin,
Ama yine seversin.

Ve ben...
Sevmenin güzelliğini
Ancak gönlüme söz geçiremediğimde anladım.

Artık biliyorum:
Mühür tutmuyor gönül...
Aklım almıyor ama
Söz geçmiyor sana.

Sevda…
Aşka çıkan çıkmaz yollarda bile
Mühürlü kalpleri açan
O anahtarı buluyor.

Sen, ben…
İstesek de istemesek de
Yine buluşuyoruz
Aşka mühürlü bir kalple
Sevdanın yollarında.

İstemeden
Kaybolduğum
Aşkın çıkmaz sanılan
Yollarında...