Kaybetmeye alışkınım ben
Alışkınım diyorum sana
Önce babamı kaybettim
Sonra da anamı bu ne acı
Söyle anadan öte yar var mı
Düşün kim anlar bu adamı
Senin gibi olan bu adamı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta