Dilimde adındır,bitmeyen hece,
Söylerim bıkmadan,gündüz ve gece;
Aşkım elinde sanki bir bilmece,
Çöz artık sevgilim,gel insaf eyle...
Ne sever de beni mutlu edersin
Ne bırakıp başka yare gidersin;
Korkarım; sevgime gülüp geçersin;
Ya sev,ya bırak,gel insaf eyle...
Aşkın ile yaktın,kavurdun beni,
Severmi başkası bu kadar seni?
Görmezmi gözlerin,gerçek seveni?
Gör artık sevgilim,gel insaf eyle...
Ah ile geçirttin,gençliğim heyhat!
Ne sefa sürdüm,ne ettim rahat;
Sevmekmi suçum,bendemi kabahat?
De artık sevgilim gel insaf eyle...
Gülersin ellere neşe,naz ile,
Sefalar sürersin,çifte saz ile,
Geldim dergahına; bin niyaz ile!
Kabul et,sevgilim gel insaf eyle...
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta