Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok başarılı bir şiir okudum üstad yüreğinize sağlık
kutlarım.türkü tadında olmuş...
Katreyken nehiri, deryayı bulan
Karışıp denize bir umman olan
Acının kederin üstünde duran
Aşkın başkentinde yaşar gözlerim
Aşkın başkentini mesken edinmiş gözlerin sahibine,şiir ülkesinin altın anahtarı sunulmuş gibi.Bu efsunlu mısralar bunu fısıldıyor sanki...Tebrikler sevgili kardeşim.!Selam ve dua ile...
Mükemmel bir benzetme olmuş.Cemal Süreya'yı hatırlattı bana.Tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta