22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Gönül kapından dönerken mahzun gözlerim
İçin içime göçen bir boşluk ezerim…
Hani saçlarımı okşayan ellerin!
Hani aşktan ballanan dillerin!
Yalnızlığın elleri çividen
Buzdan heykel kestim sensizden;
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgi ve özlem adına en güzel duyguların yansıdığı etkileyici
güzel şiirinizi ve kaleminizi içten kutlarım.
Bu güzel yorum için teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta