Tutkuna
Yağmurdan karşılık alamayınca
Güneşe ateş ettin
Ateşkesi ihlal ettin
Bu bir değil iki değildi
Akla yarar iş değildi
Kalbimi
Bu kaçıncı kurşuna dizişindi
Hesap etmedim
Yüreğim volkandı
Sabrın yara bantları
Dayanamayıp, kendini söküp attı
Ben seni ayak izlerinden bilirim
Ne var ne yoksa önüme kattım
Vardığın durak benim harımdı
Nefesini içine aldı
Aşk heves değil, iki kişilik nefesti
Nefesim yandı... Ahhh...
Seni bana soran şiirlere
Nefesimdir, derdim
Aya, yıldıza
Ulu çınara, şu kayaya
Senin bende göründüğünü söylerdim
Aşka, her güzelliğin gözü, kulağı var
Çiçeğin
Gözyaşıma boynunu büktüğünü bilirim
Aklım tutuştu
Aklım yanmasa
Dilimden ah çıkar mıydı
Kıvılcım saçar mıydı
Şimdi sen
Aklımda bir yanık izi
Şimdi ben
Nefesinde ateşten gül
Kalbinle öpüp kokla kendini...
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 17:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şu son günlerde, içime birikip duran kimi şiirleri yazmaktan kaçıyorum. Ben kaçtıkça, onlar kalbimin etrafında dolanıyor. Bu şiir, çamaşır asarken, beni bertaraf edip, kalbime kısa sürede kendini yazdırdı. Sayfaya aktarmasam, gözlerimden taşardım. Astığım çamaşırlara imrendim... Ben şu yağmur halimi nerede kurutayım? Güneşe dokunsam ağlamaya başlıyor... Ahhh... Sevgi Gül İlkaN




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!