İlk duâda anılan, gizli niyâzım Sensin,
Gecelerde sönmeyen kutlu niyâzım da Sen.
Sensiz geçen her nefes, gurbet olur gönlüme,
Hem ilk bahârım Sensin... Son niyâzım da Sen.
Bir bakışın içimde bin güneş uyandırır,
Çorak kalan gönlüme umut olup kandırır,
Hicranın en koyusu sabrımı da sınandırır,
Dilimde zikrim Sensin... Gönül ezgim de Sen.
Yollar yorulup kalır, adını söyler taşlar,
Sensizliğin sesinde üşür bütün yoldaşlar,
Bir tebessüm beklerken solar ömrümde kışlar,
Cana dermânım Sensin... Son durağım da Sen.
Ne servete gönül verdim, ne de fâni şöhrete,
Yüz çevirdim aldanıp geçici her nimete,
Adını nakşeyledim ömrüm denen cennete,
Bahtıma yazım Sensin... Ebedî yârim de Sen.
Rüzgâr bile adını fısıldıyor dağlara,
Hasretini işledim gönüldeki çağlara,
Kul Ortak der sığındım aşkın kutlu bağlara,
Rabbim ihsânım Sensin... Sonsuz varım da Sen.
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 15.07.2026 14:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!